Dekens op het trottoir

‘Depuis que ma femme est morte, j’ai perdu mes élégances.’ Het is zo’n jaar of twintig geleden dat ik rond deze tijd voor de weekendbijlage van De Standaard een reportage schreef over de daklozen in Brussel. Ik volgde er één de hele dag. Hij werd gefotografeerd voor de Delhaize bij de Beurs. Op het raam was een gigantische champagnefles geschilderd waar net de kurk van af sprong. Zo’n oude man, met een loden jas, een dikke baard en een fles in een bruin papieren zak: het is niet zo moeilijk daar tegen te kunnen. Veel moeilijker was het gisterenavond, toen ik nog laat van de Beursschouwburg naar het Centraal Station terugliep. Daar op die route, tussen Winterpret en Grote Markt, de mensen te zien zitten in hun burchtje van volle valiezen. Dat nest van dekens, waarin tussen man en vrouw de contouren zichtbaar waren van twee slapende kinderen. Ik kwam van een avond vol kortverhalen. Er liep veel volk op straat. En plots was niet meer duidelijk wat werkelijkheid was, en wat fictie.

Lezen for Life, dat doet u toch ook?

13336038_1579562502337071_8932144098398616103_n

Nog tot de warmste week, in december, kan u Lezen for Life! Voor wat?  Lezen for Life wil lezers oproepen om zich te verenigen voor het goede doel! Het concept is simpel: spaar dit najaar een zelfgekozen bedrag per gelezen boek en schenk het aan Lezen for Life, BE28 7360 2359 5720 . De opbrengst gaat naar geregistreerde doelen van Music for Life die zich met taal, lezen en leesbevordering bezig houden.  Meer info: https://www.facebook.com/lezenforlife/

Amandelen

wp_20160922_018

In het dorp had een man zijn garagepoort openstaan. Hij zat voor een groot houtblok. Hij legde er een amandel op en sloeg de noot met een hamer stuk. Het was de tijd van de amandelen, in de streek waar ik de voorbije twee weken verbleef. Elders in het dorp koppelden oude mannen een amandelpelmachine aan de motor van hun kleine tractor, of zelfs aan die van hun wagen, en maakten vervolgens een hels kabaal. Maar deze man niet. Ik wandelde verder door het dorp. Ik dronk een glas bij de bar met de wifi en checkte mijn mails. Toen ik terugkwam zat de man daar nog steeds en legde kalm een nieuwe amandel op het houtblok. Die voormiddag ontdekte ik ook hoe stil het in het dorp is – afgezien van de amandelpellers – en ook dat de mensen hier nog liedjes zingen, gewoon, als ze over straat lopen.

Op naar Theater aan Zee

1402567547-vrijstaat-algemeen-beeld_crop-632x315Theater aan zee brengt dit jaar in het kader van een reeks de Debutanten acht schrijvers die komen vertellen over hun boek. Op dinsdag 2 augustus mag ik samen met Alicja Gescinska aanschuiven bij Friedl’ Lesage in Vrijstaat O. voor een gesprek over onze debuutromans. Andere schrijvers op het programma zijn Lize Spit, Kris Van Steenberge, Lara Taveirne, Mustafa Kör, Rebekka de Wit en Sven Vitse.

Meer info vind je op de website van TAZ.

De zomerse schrijfworkshops komen er aan!

Twee mooie workshops staan weer in het vooruitzicht bij De Schrijfkaravaan. Beide vinden plaats in mijn huis en de tuin in Bierbeek.

Tijdens de workshops deel ik met je wat ik tijdens de creatie van mijn eigen roman Dat is wat ik bemin (Cossee, 2015) en tijdens mijn vele jaren als journalist en (eind)redacteur leerde over schrijven.

Een eerste schrijfvijfdaagse  -Naar de bronnen van je inspiratie- is gericht op iedereen die al schrijvend zijn of haar leven wil verrijken. De ambitie is hier niet persé een roman of kortverhaal te schrijven, veeleer gaat het erom te ervaren hoe schrijven de perceptie van de wereld om je heen verdiept (en omgekeerd). De workshop vindt plaats van maandag 4 tot en met vrijdag 8 juli 2016. Klik hier voor meer info.

De masterclass vertelperspectief is bedoeld voor mensen met schrijfervaring en een schrijfproject (kortverhaal of roman). Tijdens deze masterclass verdiep je je in de verschillende aspecten van het vertelperspectief, een van de cruciale elementen van een goed verhaal. De workshop vindt plaats van maandag 22 tot en met woensdag 24 augustus 2016. Klik hier voor meer info.

Workshop: schrijven als een methode voor (zelf)coaching

Kan schrijven je helpen om je eigen leven op het goede spoor te zetten en te houden? Dat kan zeker. Behalve journaliste en schrijfster ben ik ook al jarenlang een trouwe dagboekschrijfster. Al doende ontdekte ik een tal van effectieve schrijftechnieken om mezelf te helpen beter om te gaan met moeilijkheden en uitdagingen. Op woensdagavond 13 april geef ik hierover een workshop voor coaches in het Coach Café in Leuven. Inschrijven kan via deze link.

Gieren

etourneau_stmay_c_teyssierWe reden langs een smalle weg vol haarspeldbochten de ravijnwand omhoog en parkeerden de wagen aan het begin van de hoogvlakte. We wandelden door een kleine perzikboomgaard waaruit een oorverdovend getjirp van cicaden opklonk. Een eindje verderop kwam je boven aan de steile rotswand uit, waar je de grote aaseters op ooghoogte kon zien rondcirkelen.  

Een koppel gieren had zich van de carrousel losgemaakt en cirkelde steeds hoger de lucht in. Met onze hoofden achterover in onze nek zagen we hoe ze verder opstegen om dan, in een perfecte choreografie, de glijvlucht aan te vatten, het ruwe, onontgonnen gebergte in. Ik keek ze na. Hoe ze statig wegzweefden, hogepriesters van de dood.

Schrijver en blogger Caspar Visser ’t Hooft nodigde me uit een column te schrijven voor zijn blog Schrijver in Frankrijk. Het werd iets over de streek waarover Jean Giono schreef in De man die bomen plantte. over gieren, een nare gebeurtenis en wat de kranten ervan maakten. het hele verhaal leest u hier.